Όταν οι άνθρωποι αποκτηνώνονται, κι όταν δεν πιστεύουν στο Θεό, τότε είναι ικανοί για όλα. Τρίτη 27 Ιουλίου 2010 το συνεργείο της ΕτΕ επιστρέφει από το πιεστήριο, είχε μόλις τυπώσει το 561ο φύλλο. Ενώ λοιπόν βρισκόταν καθ' οδόν για την Ελασσόνα γνωστός Ελασονίτης ο κ. Σ.Τ. Καλεί στο τηλέφωνο τον εκδότη και τον ενημερώνει ότι στην 6ης Οκτωβρίου μπροστά στα καφενεία και στα φαγάδικα, έκπληκτοι και σοκαρισμένοι, οι θαμώνες έβλεπαν ανήμποροι να βοηθήσουν, τον “Κανέλλο” ένα γνώριμο και καλοσυνάτο σκυλί που όλοι το αγαπούσαν, να παραπαίει, να σέρνεται, να ψυχοραγεί, να αφήνει την τελευταία του πνοή, ....απορημένο και με αυτό κι ίσως κι ένα γιατί.

Κάποιος ή κάποιοι είχαν φροντίσει ο “Κανέλλος” να φάει, κρέας ποτισμένο προφανώς με κάποιο ισχυρό φυτοφάρμακο. Στην κεντρική πλατεία της πόλης τα αδέσποτα που κυκλοφορούν είναι πολλά – δυστυχώς καμία δημοτική αρχή έως και σήμερα δεν ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος – ωστόσο κανένα απ' αυτά – ευτυχώς – δεν έφαγε δηλητηριασμένη τροφή. Ο “Κανέλλος” δεν ήταν αδέσποτος, φορούσε κολάρο, είχε ιδιοκτήτη και πολλούς φίλους!! Ποιος ξέρει, ίσως αυτό να ενόχλησε κάποια αρρωστημένα και διεστραμμένα μυαλά που... παίζοντάς το Θεοί αποφάσισαν ότι ο Κανέλλος” έπρεπε να βγει από τη μέση.

Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε αυτή την επιλεκτικότητα, και πώς να απαντήσουμε στο ερώτημα... γιατί ο “Κανέλλος”. Κάποιοι... σκληροί και κάποιοι δήθεν πραγματικοί... φιλάνθρωποι, διαρρυγνύοντας τα ιμάτιά τους ως άλλοι Άννες και Καϊάφες θα είπαν... εδώ καθημερινά σκοτώνονται άνθρωποι, δεν μπορούν να τραφούν, κι εσείς νοιάζεστε για ένα σκυλί. Ακούγεται καλό... στην πραγματικότητα όμως είναι φριχτά ναζιστικό, δολοφονικό και όσοι προάγουν τέτοιες λογικές είναι συνειδητά... υπό συνθήκες δολοφόνοι.

Όσοι μπορούν και παρασκευάζουν δηλητηριασμένα, δολώματα και τα δίνουν στα ανυποψίαστα σκυλιά που είναι ανήμπορα να αντιδράσουν και να καταλάβουν την θανατηφόρα παγίδα και μάλιστα από τους ανθρώπους που τους εμπιστεύονται απόλυτα και περιμένουν απ' αυτούς δεν μπορεί παρά να είναι αδίστακτα κτήνη. Πρόκειται για προδοσία, όμως αυτά τα κακόμοιρα τα ζώα δεν μπορούν να ξέρουν... αυτά ένα ξέρουν, κι αυτό είναι πολύ σπουδαίο, για τον άνθρωπο είναι από τις κορυφαίες αρετές, και δεν είναι άλλο από την ευγνωμοσύνη!!!

Αυτά, τα σκυλιά, στην προκειμένη περίπτωση ο “Κανέλλος” ήταν ευγνώμων... ναι ο “Κανέλλος” ένα ζώο που δεν διέθετε λογική, και δεν είναι η κορωνίδα της δημιουργίας, όπως ο άνθρωπος, είχε ενεργοποιήσει μια από τις κορυφαίες ανθρώπινες αρετές την ευγνωμοσύνη. Όσο εύκολα προδίδει την εμπιστοσύνη ενός σκύλου κάποιος άνθρωπος, τόσο εύκολα μπορεί να το πράξει και με τον συνάνθρωπό του. Όσο εύκολα σκοτώνει κάποιος ένα σκύλο και μάλιστα τόσο άνανδρα, τόσο δόλια, τόσο εύκολα μπορεί να σκοτώσει και τον συνάνθρωπό του.

Πόσο... άνδρας λοιπόν μπορεί να ένοιωσε αυτός ο άνανδρος ούτως ή άλλως, δράστης: Πολύ πιθανόν ο δράστης να ζήλεψε την... κοινωνικότητα του “Κανέλλου” ίσως θέλει κι αυτός να' ναι κοινωνικός... πως όμως... με τον τρόπο που λειτούργησε θάναι πάντα μόνος... Ίσως η τοπική κοινωνία να μην πληροφορηθεί ποτέ το όνομα του δράστη και να του φέρεται με αγάπη, με σεβασμό, με συμπόνοια... αυτός όμως θάναι απελπιστικά μόνος κα θα υποφέρει... το χειρότερο... θα γνωρίζει ότι και ο “Κανέλλος” τον αγαπούσε, τον εμπιστευόταν... αυτός όμως τον σκότωσε... Δεν ευθύνονταν όσο ζούσε ο “Κανέλλος” για την δυστυχία, την πείνα, τη θλίψη, τον πόνο, τη φτώχεια, την αδικία... που επικρατεί στη γη... για όλα αυτά τα δεινά ευθύνονται όσοι... σπέρνουν στο διάβα τους δηλητηριασμένα δολώματα...