Μπορεί να’ ναι απολύτως δυσάρεστο και εκνευριστικά απογοητευτικό, όμως είναι μία κατάσταση πραγματική τις συνέπειες της οποίας υφίστανται οι πολίτες. Στις καρικατούρες που τύποις ορισμένοι συνεχίζουν να αποκαλούν κόμματα για ευνόητους λόγους, αυτοί που τα εκπροσωπούν κατά κανόνα στερούνται των στοιχειωδών κριτηρίων γι' αυτή την αποστολή.

Συνήθως είναι καιροσκόποι χωρίς πολιτικοϊδεολογικό υπόβαθρο, αδιάκριτοι, εμπαθείς και κακόβουλοι που μοναδικό τους μέλημα είναι η προσωπική καταξίωση και αναρρίχηση σε αξιώματα. Το δυστύχημα ωστόσο είναι άλλο με διαστάσεις μάλιστα τραγικές.

Είναι το γεγονός ότι όλοι όσοι θεωρούν τον εαυτό τους σοβαρό, μη θέλοντας να εκτεθούν επειδή είναι πεπεισμένοι ότι παρήλθε οριστικά και αμετάκλητα η εποχή της ιδεολογικοπολιτικής πάλης μέσα από τα κόμματα, και επειδή γνωρίζουν ότι αυτά στην πραγματικότητα καταργήθηκαν απέχουν, παροτρύνοντας κάποιους να ασχοληθούν.

Κάποιους τους οποίους χαρακτηρίζουν οι ίδιοι υποδεέστερους και αναλώσιμους, αναμένοντας την κατάλληλη στιγμή να τους απομακρύνουν!!! Οι βλάκες όμως και οι αγαθοί με το νεοελληνικό περιεχόμενο, τέλειωσαν.

Ο καθένας γνωρίζει τι συμβαίνει, ποιες είναι οι σκέψεις... από και προς... και προσπαθεί στον χρόνο που νέμεται την όποια εξουσία, στο όποιο επίπεδο να ωφεληθεί τα μέγιστα αδιαφορώντας για το κακό που θα προξενήσει μ' αυτές του τις ενέργειες.

Ο καιροσκοπισμός και ο φιλοτομαρισμός στο απώγειό τους. Έρχονται λοιπόν οι αρχηγοί κομμάτων και τα πρωτοκλασάτα στελέχη να διακηρύξουν αξιοκρατία και προοδευτισμό... όταν ήδη φρόντισαν τα κατώτερα στελέχη να είναι όπως τα περιγράψαμε κι αυτοί είναι μια από τα ίδια... διαχειριστές των εταιρειών της διαφθοράς και της αρπαχτής...