Αναρωτιέμαι πολλές φορές αν είμαστε άξιοι «να σηκώσουμε» το μεγάλο «βάρος» και την ύψιστη τιμή του προνομίου να είμαστε οι απόγονοι των ηρώων του έπους του 40!

Χθες όμως στη σχολική μας γιορτή τα αυθόρμητα αποσπάσματα ημερολογίου ενός ταλαντούχου στη συγγραφή (καθώς φαίνεται από τώρα!) μαθητή της Α’ Γυμνασίου μας έκαναν όλους να συγκινηθούμε και μας γέμισαν δύναμη και πίστη πως και οι νέες γενιές δεν θα λησμονήσουν τους... υπεύθυνους της ελευθερίας τους!!! Παραθέτω με ενθουσιασμό την προσέγγιση του νεαρού Γιάννη Γκουντούρα της 69ης Επετείου του «ΟΧΙ», ως απάντηση στην καταιγιστική επίθεση των ψευτοηρώων της TV, των εκμαυλισμό συνειδήσεων της νεολαίας μέσα στη χοάνη της παγκοσμιοποίησης και την προσπάθεια ξένων και ντόπιων κέντρων για την απώλεια και τη λήθη της ιστορικής μας μνήμης.

27 Οκτωβρίου 2009

Αγαπητό Ημερολόγιο Σήμερα είμαστε κι εμείς χαρούμενοι! Ήρθαν νέα απ’ τον πατέρα! Μάθαμε από ένα γράμμα πως αυτός συνέχισε για να απελευθερώσει και τις άλλες πόλεις. Τελικά δεν είναι ο μόνος απ’ το χωριό. Αύριο θα είναι εδώ! Είναι στο δρόμο της επιστροφής! Ημέρα που περνάει πολύ αργά. Κάθε στιγμή περιμένω να χτυπήσει η βαριά ξύλινη πόρτα και να μπει μέσα. Η μητέρα προσπαθεί να κρύψει τον ενθουσιασμό της. Η αδερφή μου πάλι όχι. Σήμερα θα κοιμηθώ νωρίς για να ξυπνήσω να περιμένω τον πατέρα.

28 Οκτωβρίου

Αγαπητό Ημερολόγιο Ήρθε ο πατέρας. Ήρθε πίσω στο χωριό, γύρισε επιτέλους περιμέναμε καιρό αυτή τη στιγμή. Σήμερα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου. Τελείωσαν όλα. Όλα τα χωριά και οι πόλεις ζουν ελεύθερα τώρα. Η μαμά πήρε την πρώτη εφημερίδα μετά από τόσο καιρό. Οι εφημερίδες λένε για την ολική απελευθέρωση. Όλο το χωριό τώρα έχει προσαρμοστεί. Ας ελπίσουμε ν’ αναπτυχθούμε πάλι γρήγορα. Β. Ζαρζωνης