Ακατανόητα ή ορθότερα πολύ κατανοητά πράγματα συμβαίνουν στο 1ο Γυμνάσιο Ελασσόνας. Μέχρι πέρυσι όταν τα προβλήματα στο κτίριο ήταν... κραυγαλέα, όλοι φωνάζαμε ότι είναι εγκαταλελειμμένο και καλώς διεκδικούσαμε από την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση να παρέμβουν, πάραυτα και να δώσουν λύσεις. Μετά από κόπους και αγώνες τα προβλήματα λύθηκαν και το σχολείο τηρουμένων των αναλογιών μετετράπη σε... κόσμημα. Φαίνεται πως αυτό σε κάποιους δεν άρεσε, πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς αυτή την ιδιότυπη παραβατική συμπεριφορά ορισμένων μαθητών.
Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε επισημάνει, ότι κάποιοι μαθητές, δεν είναι της ώρας να αναφέρουμε τις αιτίες, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση χρειάζονταν, βοήθεια, βρίσκονται στα πρόθυρα σύστασης συμμορίας με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη σχολική μονάδα, ξυλοδαρμοί, εκβιασμοί, εκφοβισμός μαθητών και άλλα.
Χθες το πρωί οι καθηγητές πηγαίνοντας στο σχολείο βρέθηκαν μπροστά σε μία... δυστυχώς γνώριμη γι' αυτούς εικόνα. Λουκέτα και τζάμια σπασμένα, σκουπίδια πεταμένα, αθλητικός εξοπλισμός κατεστραμμένος και όπως πάντα στόματα κλειστά. Είναι προφανές ότι εδώ δεν πρόκειται για διεκδικητικό αγώνα παρά μόνο για επίδειξη... τσαμπουκά.
Αναμφίβολα οφείλουμε να προστατεύσουμε και να καθοδηγήσουμε τα παιδιά και πάνω απ' όλα με τη δική μας στάση ζωής και με το διαπαιδαγωγικό πλαίσιο να τα παροτρύνουμε πρωτίστως να γίνουν καλοί άνθρωποι και ύστερα καλοί μαθητές, άριστοι επιστήμονες, επιτυχημένοι επαγγελματίες.
Στον κρισιμότερο ίσως στόχο δυστυχώς για μία σειρά λόγους κι αυτό έχει να κάνει με το μείζον πρόβλημα της παιδείας που ταλανίζει χρόνια τώρα τη χώρα ολόκληρη φαίνεται να αποτυγχάνουμε ή ίσως να διαπιστώνουμε πολλές και σοβαρές δυσκολίες. Αυτό είναι το ένα κομμάτι της υπόθεσης.
Υπάρχει και το άλλο, κι αυτό είναι οι υποχρεώσεις των μαθητών. Είναι καιρός τώρα, ίσως νάναι και αργά, να ληφθούν δραστικά μέτρα αντιμετώπισης αυτών των περιστατικών και παραβατικών συμπεριφορών πριν αυτές προσλάβουν χαρακτήρα οργανωμένου εγκλήματος όπως προαναφέραμε μέσα από τη σύσταση συμμοριών στα πρότυπα άλλων πόλεων και κρατών με τις γνωστές τραγικές συνέπειες.
Η αντιμετώπιση μέχρι τώρα αποδείχτηκε ότι δεν επέφερε κανένα αποτέλεσμα. Γονείς, καθηγητές, φορείς και μαθητικά συμβούλια από κοινού να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη γένεσή του προτού εξελιχθεί σε γεγονός μη αναστρέψιμο βοηθώντας ουσιαστικά τα παιδιά αυτά να βγούνε από το αδιέξοδο στο οποίο οδηγήθηκαν... κι όπως λέει και η λαϊκή ρήση... το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο... υπό την έννοια να αντιληφθούμε όλοι και να το εμπεδώσουμε ότι στη ζωή υπάρχουν κανόνες, κι όποιος δεν τους τηρεί θα υποστεί και τις συνέπειες...