Είναι προφανές πλέον και στους πιο δύσπιστους αυτό που συμβαίνει και εξελίσσεται εναντίον των κατοίκων και της επαρχίας από κάποιους αυτόκλητους και αυτοπροσδιοριζόμενους ως φίλους του περιβάλλοντος. Πρόσφατα γίναμε όλοι μάρτυρες της απίστευτης σε υποκρισία και συκοφαντικής διάστασης επίθεση με αφορμή μια καλύβα που έχτισαν στη θέση “Μεγάλη Γούρνα” στο “χριστάκη” στα 2450 μέτρα στον Όλυμπο οι κάτοικοι του Δ.Δ. Καλυβίων.

Ο σύλλογος “Φίλοι του Περιβάλλοντος Πιερία 2008” άγνωστο πως και μέσα από ποιες διαδικασίες και επαφές ξεσηκώσε θύελλα αντιδράσεων σε πανελλήνιο επίπεδο, έχοντας πρόσβαση στις μεγάλες αποκαλούμενες εφημερίδες, σε τηλεοπτικά κανάλια, σε ραδιόφωνα, ακούστηκε μάλιστα ότι μια μεγάλη οικολογική οργάνωση-χωρά πολύ συζήτηση πόσο οικολόγοι είναι όσοι μέσα απ' αυτή την πρακτική διαχειρίζονται κάποια δισεκατομμύρια ευρώ-τους στήριξε.

Έστειλαν επιστολές, έκαναν καταγγελίες, ενεργοποιήθηκαν υπηρεσίες, πολιτικοί, δικαστές, εξεδόθησαν αποφάσεις κατεδάφίση, επιβλήθηκαν πρόστιμα κι όλα αυτά για μία καλύβα!!! Όταν η ΕΚΔΟΣΗ της Ελασσόνας έφερε στο φως όλη την αλήθεια και αποκάλυψε για τα παράνομα χλιδάτα καταφύγια που είναι διάσπαρτα στον ανατολικό Όλυμπο... αυτοί οι προστάτες, οι... ρομπέν του Ολύμπου σίγησαν, κρύφτηκαν, λούφαξαν για να περάσει η... μπόρα, και μόλις εκτίμησαν ότι το... τοπίο γαλήνεψε... ξαναχτύπησαν.

Μαζί τους... σίγησαν και τα λαλίστατα-δήθεν μεγάλα μέσα ενημέρωσης που μόνο τέτοια δεν είναι... αν για κάτι μπορούν να καυχώνται είναι η παραπληροφόρηση στην οποία είναι πρωταθλητές. Όταν λοιπόν σ' αυτά τα Μ.Μ.Ε. είχαμε αποστείλει όλο το υλικό που δημοσίευσε η ΕτΕ και όλες τις αποδείξεις δεν έπραξαν το αυτονόητο, δεν το προέβαλλαν ισότιμα με όσα συκοφαντικά είχαν προηγηθεί.

Το εκπληκτικότερο όλων όμως είναι ότι αυτοί οι αυτόκλητοι οικολόγοι, είναι απομονωμένοι από την τοπική κοινωνία στην οποία ζούνε και δραστηριοποιούνται, οπότε εύλογο είναι το ερώτημα γιατί το κάνουν, ποια συμφέροντα εξυπηρετούν; Μήπως ισχύει αυτό που λένε κάτοικοι του Λιτοχώρου, ότι κρύβονται μεγάλα συμφέροντα που κατοικοεδρεύουν στην Θεσ/νίκη και δραστηριοποιούνται στην Χαλκιδική;

Ακόμη πιο δραματικό είναι το ερώτημα που αμείλικτα τέθηκε και αφορά στην ζοφερή πραγματικότητα που επικρατεί στο Λιτόχωρο. Αντί αυτή η περιοχή να είναι πρότυπο ισόρροπης ανάπτυξης που θα σέβεται απόλυτα το συγκριτικό της πλεονέκτημα που είναι ο φυσικός της θησαυρός, τα νέα παιδιά λόγω της ανεργίας εγκαταλείπουν τον τόπο. Τελικά τι συμβαίνει; Μήπως είναι κατάρα να γεννιέται και να ζει κανείς στους πρόποδες του Ολύμπου; Οι Φίλοι του Περιβάλλοντος Πιερία 2008 ξαναχτυπάνε!! Με ένα κατατοπιστικό και συνάμα συκοφαντικό κείμενο που βρίθει από ψέματα και λοιδορεί ιδιαίτερα τους κτηνοτρόφους και τους τοπικούς άρχοντες της επαρχίας Ελασσόνας που δημοσιεύτηκε την περασμένη Κυριακή στον “Δαίμονα της οικολογίας” στο ένθετο της Αυγής ο γραμματέας των Φίλων του Περιβάλλοντος-Πιερία 2008, άθελά του ίσως, αποκαλύπτει τις πραγματικές επιδιώξεις τους επιβεβαιώνοντας κατά κεραία όλα όσα στα προηγούμενα φύλλα είχαμε υποστηρίξει.

Δεν άντεξαν οι άνθρωποι, δεν ήταν συνηθισμένοι κάποιοι να αντιστέκονται στις επιδιώξεις τους και έχασαν την ψυχραιμία τους. Ας διαβάσουμε όμως το αποκαλυπτικό κείμενο που δημοσιεύθηκε στο ένθετο της “Αυγής” της προηγούμενης Κυριακής. “Αυθαιρεσίες στον Εθνικό Δρυμό Ολύμπου ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΥΛΗΣ Τον τελευταίο καιρό, παρακολουθούμε έκπληκτοι να διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλλους με φόντο το μυθικό βουνό του Ολύμπου. Κάποιοι, που δικαίως αισθάνονται αδικημένοι καθώς η Πολιτεία δεν έχει καταστρώσει σχέδιο για την ανάπτυξη της περιοχής, ξεκίνησαν να κτίζουν ένα καταφύγιο ακριβώς κάτω από την κορυφή Σκολιό του Ολύμπου σε υψόμετρο 2450 μέτρα.

Μέχρι εκεί (και λίγο παραπέρα) φτάνει δρόμος δίνοντας έτσι εύκολη πρόσβαση στις κορυφές του Ολύμπου. Τόσο το καταφύγιο, όσο και ο δρόμος είναι βέβαια αυθαίρετες κατασκευές και βρίσκονται εντός των ορίων του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου. Οι άνθρωποι αυτοί, κάτοικοι προφανώς του χωριού Καλύβια, σκέφτηκαν ότι με αυτό τον τρόπο θα προσελκύσουν επισκέπτες στην περιοχή τους.

Η αντίληψη αυτή καλλιεργείται συστηματικά από τη Δημοτική αρχή της περιοχής καθώς αν επισκεφτούμε τον ιστότοπο του Δήμου Ολύμπου, θα διαβάσουμε τα εξής: «Αξιοσημείωτο είναι ότι η πρόσβαση στο Μύτικα από τα Καλύβια είναι δυνατόν να διαρκέσει μόνο δύο ώρες». Βέβαια και η Νομαρχία Λάρισας στην καμπάνια που έκανε για να στηρίξει το χειμερινό τουρισμό διαφημίζει ότι κατασκεύασε «δρόμο προς την κορυφή του Ολύμπου»! Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι το καταφύγιο που κτίζεται αυτή τη στιγμή, στη θέση Μεγάλη Γούρνα Χριστάκη Ολύμπου, έχει την κάλυψη της τοπικής κοινωνίας αλλά και των τοπικών αρχών, καθώς θεωρείται ότι θα βοηθήσει την περιοχή να αναπτυχθεί.

Έτσι κι αλλιώς ένα καταφύγιο δεν φυτρώνει ποτέ μόνο του, πάντα υπάρχει κάποιος που το κτίζει, ακόμα και στην συγκεκριμένη περίπτωση που κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της κατασκευής του! Είναι αναμενόμενο οι κάτοικοι της περιοχής, κτηνοτρόφοι στην πλειοψηφία τους, να μην γνωρίζουν τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και της αειφορίας, ούτε και την διεθνή πρακτική σε τέτοια ζητήματα. Είναι όμως ανεπίτρεπτο να μην τα γνωρίζουν αυτοί που διοικούν τον Δήμο Ολύμπου και την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας.

Πως είναι δυνατόν να προβάλλουν και να διαφημίζουν αυθαίρετο δρόμο που προσβάλλει την φυσιογνωμία και τον μύθο του βουνού; Δεν ξέρουν ότι όπου ανοίγεται• δρόμος, ακολουθεί οικολογική καταστροφή που ως συνέπεια της έχει την υποβάθμιση του τοπίου της περιοχής; Δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό το μοντέλο ανάπτυξης θα κληρονομήσουν στα παιδιά τους ένα ρημαγμένο Όλυμπο, που δεν θα είναι πλέον ελκυστικός για κανέναν;

Αν δεν το καταλαβαίνουν, τότε δεν είναι άξιοι να διαχειρίζονται τις τύχες αυτού του τόπου. Δυστυχώς, στην περιοχή Ελασσόνας, έχει συστηματικά καλλιεργηθεί από διάφορους φορείς η αντίληψη ότι στο κομμάτι του Ολύμπου που τους ανήκει έχουν το δικαίωμα να συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες αδιαφορώντας βέβαια για τις συνέπειες που θα προκύψουν. Πρόσφατα μάλιστα, τοπικός άρχοντας απευθυνόμενος σε μέλη περιβαλλοντικής οργάνωσης δήλωσε: «Μην πάτε να γίνετε αφεντικά σε ξένα χωράφια»! Η ιδιοκτησιακή αυτή νοοτροπία ανιχνεύεται άλλωστε και στην ονομασία «Δήμος Ολύμπου».

Γιατί άραγε δεν ονομάζεται «Δήμος Δυτικού Ολύμπου» όταν στην πλευρά της Πιερίας ονομάζεται «Δήμος Ανατολικού Ολύμπου». Η λογική αυτή οδηγεί σε μια στείρα αντιπαράθεση και αποτρέπει αυτούς Ι που την υιοθετούν, να αναζητήσουν τους πραγματικούς λόγους που δεν έχει αναπτυχθεί τουριστικά η περιοχή αν και βρίσκεται σε προνομιακή γεωγραφική τοποθεσία. Οι πρακτικές που ασκούνται διεθνώς προτείνουν ως βασική αρχή την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και παράλληλα την ανάπτυξη των οικισμών που υπάρχουν κοντά σε αυτό.

Πρέπει δηλαδή αφενός να διαφυλαχτεί το βουνό, αφετέρου να γίνουν υποδομές στα χωριά για να προωθηθεί ο ορειβατικός και όχι μόνο τουρισμός. Είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί ένα δίκτυο μονοπατιών γύρω από τους οικισμούς, ώστε να ενθαρρύνεται ο επισκέπτης να διανυκτερεύσει στην περιοχή. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι όταν δίνεις στον επισκέπτη τη δυνατότητα να ανέβει στο Μύτικα σε δυο ώρες μονάχα, μοιραία δεν θα τον κρατήσεις στην περιοχή καθώς θα έχει την άνεση να επιστρέψει στη βάση του αυθημερόν. Αν δηλαδή οι κάτοικοι της περιοχής επιμείνουν στο λανθασμένο μοντέλο ανάπτυξης που προωθούν, το μόνο που θα εισπράξουν θα είναι τα καυσαέρια από τα οχήματα ελεύθερου χρόνου που θα ανεβοκατεβαίνουν στο βουνό για μια βόλτα μέχρι την κορυφή.

Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που συνηγορούν στην άποψη ότι το καταφύγιο και ο δρόμος μέχρι το Χριστάκη, μόνο προβλήματα θα δημιουργήσουν. Ένας από αυτούς έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο δρόμος αυτός δίνει πρόσβαση σε όλους να προσεγγίσουν εύκολα τα αλπικά τοπία του Ολύμπου. Προφανώς λοιπόν θα βρίσκονται εκεί κάθε Σαββατοκύριακο οικογένειες με μικρά παιδιά που θα δελεάζονται με την προοπτική της κατάκτησης της δεύτερης ψηλότερης κορυφής της Ελλάδας (Σκολιό) με μονάχα μια ώρα πεζοπορίας.

Για όσους όμως γνωρίζουν, η απλή πεζοπορία της μιας ώρας μέχρι το Σκολιό μπορεί, λόγω της απότομης αλλαγής των καιρικών συνθηκών, να μετατραπεί σε εφιαλτική εμπειρία και δυστυχώς σε αυτές τις περιπτώσεις η καλύβα Χριστάκη θα φαντάζει πολύ μακριά. Φοβάμαι λοιπόν όχι θα θρηνήσουμε θύματα αθώους και ανυποψίαστους επισκέπτες που ως άσχετοι με την ορειβασία δεν θα μπορέσουν να εκτιμήσουν σωστά τις υπάρχουσες συνθήκες και μοιραία κινδυνεύουν να εμπλακούν σε μια δυσάρεστη περιπέτεια. Φυσικά αυτό που πλήγεται περισσότερο με τον δρόμο είναι το γόητρο και ο μύθος που συνοδεύει τον Όλυμπο.

Δεν χρειάζεται να ανέβει κάποιος μέχρι τις κορυφές για να ζήσει τον προσωπικό του μύθο έτσι κι αλλιώς η περιοχή των κορυφών είναι ένα ευαίσθητο οικοσύστημα που δεν πρέπει να δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών. 'Όταν η πρόσβαση είναι τόσο εύκολη απομυθοποιείται το βουνό και ο επισκέπτης νιώθει ότι ήταν μια εύκολη κατάκτηση για αυτόν. Αντίθετα, αν ο επισκέπτης μείνει στα χαμηλά θα συνεχίσει να νιώθει δέος για αυτό που δεν μπορεί εύκολα να προσεγγίσει... Με λίγα λόγια ο επισκέπτης πρέπει να μυείται στον μύθο του Ολύμπου από την πρώτη στιγμή που προσεγγίζει τα χωριά που βρίσκονται περιμετρικά του Ολύμπου. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη δημιουργία ενός Εθνικού Πάρκου που θα περιλαμβάνει στην περιφερειακή ζώνη του και τους Παρολύμπιους οικισμούς.

Σήμερα, οι τοπικοί πληθυσμοί ενοχλούνται στο άκουσμα και μόνο της ιδέας ότι υπάρχει πιθανότητα να ενταχθεί το χωριό τους στην προστατευόμενη περιοχή. Φοβούνται ότι θα υπάρχουν περιορισμοί στην δόμηση, στη βόσκηση κλπ. Αδυνατούν όμως να καταλάβουν ότι η άναρχη ανάπτυξη οδηγεί σε καταστροφή του φυσικού πλούτου της περιοχής. Και βέβαια δεν αντιλαμβάνονται ότι η ένταξη τους σε ένα οργανωμένο φορέα που θα φέρει το πασίγνωστο ανά την υφήλιο όνομα «Όλυμπος» στον τίτλο του, αυτόματα θα τους προσδώσει ένα τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα καθώς θα κάνει τα προϊόντα τους επώνυμα και αναγνωρίσιμα διεθνώς.

Είναι διαφορετικό δηλαδή να προσπαθήσεις να εξάγεις φασόλια Ελλάδας και διαφορετικό φασόλια Εθνικού Δρυμού Ολύμπου. Είναι φανερό ότι στη δεύτερη περίπτωση έχεις περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Το ίδιο ισχύει και στον τουριστικό τομέα καθώς η επίσκεψη σε ένα από τα επίσημα ενταγμένα στο Εθνικό Πάρκο χωριά, θα αποτελεί ένα ελκυστικό προϊόν στην παγκόσμια αγορά. Οι κάτοικοι αυτών των περιοχών πρέπει λοιπόν να επιζητούν την ένταξη τους στην προστατευόμενη περιοχή και ταυτόχρονα να διαφυλάσσουν ως κόρη οφθαλμού την περιουσία τους που δεν είναι άλλη από τα φυσικά αποθέματα του Βουνού. Για να γίνει όμως αυτό εφικτό χρειάζεται δουλειά σε επίπεδο βάσης, χρειάζεται δηλαδή ενημέρωση και συστηματική καλλιέργεια αυτών των ιδεών στον καθένα ξεχωριστά κάτοικο της περιοχής. Τίποτα δεν μπορεί να επιβληθεί άνωθεν αν δεν έχει και την στήριξη της τοπικής κοινωνίας.

Το ρόλο της ενημέρωσης των ντόπιων μπορούν να αναλάβουν διάφοροι φορείς, όπως ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Ολύμπου, το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ελασσόνας αλλά και περιβαλλοντικές οργανώσεις που ασχολούνται με την περιοχή. Οι Φίλοι του Περιβάλλοντος Πιερία 2008 είναι μια από αυτές και ο υπογράφων, ως γενικός γραμματέας της, απευθύνει έκκληση σε όλους όσους συμμερίζονται τις απόψεις αυτές να έρθουν σε επικοινωνία με τον σύλλογο καθώς δεν χωράνε αντιπαλότητες και χωρισμοί ο Όλυμπος είναι ένας και αδιαίρετος!

Τέλος θα πρέπει να δοθεί μια απάντηση σε αυτούς που διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι η Διαχειριστική Μελέτη για τον Εθνικό Δρυμό Ολύμπου δεν προέβλεπε τη δημιουργία καταφυγίων από την δυτική πλευρά του Ολύμπου. Είναι απλό: η μελέτη πρότεινε έργα μόνο εντός των ορίων του Δρυμού όπου και η δικαιοδοσία της. Από την δυτική πλευρά τα όρια είναι πολύ ψηλά (στην περιοχή του αυθαίρετου καταφυγίου είναι στα 2100 μέτρα περίπου) και έτσι ο συντάκτης της θεώρησε ότι δεν πρέπει να κατασκευαστεί κανένα κτίσμα εντός των ορίων του Δρυμού.

Από την ανατολική πλευρά αντίθετα, τα όρια είναι χαμηλά (400 μέτρα περίπου), οπότε οι προτάσεις κατασκευής καταφυγίων ήταν αναγκαστικά αντικείμενο μελέτης. θα μπορούσαν δηλαδή αυτοί (ποιοι είναι άραγε;) που κτίσανε το αυθαίρετο καταφύγιο στα 2500 μέτρα, να το είχαν κάνει στα 2000 μέτρα υψόμετρο (εκτός ορίων Εθνικού Δρυμού), οπότε θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την νόμιμη οδό: σύνταξη μελέτης έγκριση κατασκευή. Ακόμα βέβαια και σε αυτήν την περίπτωση, το καταφύγιο θα ήταν εκτός ορίων Εθνικού Δρυμού, οπότε δεν θα απολάμβανε τα προαναφερθέντα οφέλη της προβολής που έχουν όσα βρίσκονται εντός...

Το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν του ντόπιου πληθυσμού διαμαρτύρεται χωρίς να γνωρίζει αυτήν την «λεπτομέρεια», καταδεικνύει το πρόβλημα της ελλειπούς γνώσης των θεμάτων που αφορούν στην προστασία του Ολύμπου και τα σχέδια ανάπτυξης, ακόμα και από αρμόδιους φορείς αλλά και από κάθε λογής ειδικούς. Με όλα αυτά, επανερχόμαστε στο βασικό αίτημα, πολλών φορέων πλέον, να υπογραφεί το προεδρικό διάταγμα που προβλέπει την επέκταση των ορίων του Εθνικού Δρυμού και τον καθορισμό χρήσεων γης. Είναι νομίζω παγκόσμια πρωτοτυπία το γεγονός ότι η ανατολική ορθοπλαγιά του Μύτικα και του Στεφανιού βρίσκονται εντός των ορίων του Εθνικού Δρυμού, ενώ η δυτική είναι εκτός!

Η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη ας βγει επιτέλους από τα συρτάρια και ας προχωρήσει προς έγκριση. Τι έχει να πει για αυτό η καινούργια υπουργός Περιβάλλοντος κ. Μπιρμπίλη; Ελπίδα όλων είναι να εξετάσει το θέμα με την σοβαρότητα που του αρμόζει και χωρίς καθυστέρηση”. Ψεύτικες συκοφαντίες Να σταθούμε σε κάποιες παραγράφους και να εντοπίσουμε τα απροκάλυπτα ψεύδη που υποστηρίζει ο συντάκτης αλλά και με τον εμφανώς απαξιωματικό τρόπο που αναφέρεται στους κτηνοτρόφους. Γράφει λοιπόν ότι “τόσο το καταφύγιο, όσο και ο δρόμος είναι βέβαια αυθαίρετες κατασκευές και βρίσκονται εντός των ορίων του εθνικού δρυμού”. Τι είναι αλήθεια και τι ψέματα. Η καλύβα η οποία κτίστηκε είναι πράγματι αυθαίρετη.

Που είναι το ψέμα. Ο δρόμος που οδηγεί στο “χριστάκη” είναι νόμιμος και κατασκευάστηκε από τις δασικές υπηρεσίες. Η ΕτΕ στις 4 Νοεμβρίου 2009 στο φύλλο 523 παρουσίασε όλα τα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η διάνοιξη του δρόμου έως και τη “Μεγάλη Γούρνα” έγινε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους. Άρα ο συντάκτης του κειμένου ψεύδεται ασύστολα. Υποστηρίζει ακόμη ότι η τοποθεσία “χριστάκη” βρίσκεται εντός των ορίων του εθνικού δρυμού κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.

Τι υποστηρίζει στη συνέχεια ο υπογράφων το κείμενο... ότι... “Είναι αναμενόμενο οι κάτοικοι της περιοχής, κτηνοτρόφοι στην πλειοψηφία τους, να μην γνωρίζουν τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και της αειφορίας, ούτε και την διεθνή πρακτική σε τέτοια ζητήματα. Είναι όμως ανεπίτρεπτο να μην τα γνωρίζουν αυτοί που διοικούν τον Δήμο Ολύμπου και την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας. Πως είναι δυνατόν να προβάλλουν και να διαφημίζουν αυθαίρετο δρόμο που προσβάλλει την φυσιογνωμία και τον μύθο του βουνού; ”. Ούτε λίγο, ούτε πολύ οι κτηνοτρόφοι είναι άνθρωποι διανοητικά ανάπηροι!!! Πως αλλιώς να ερμηνεύσουμε την διαπίστωση του γράφοντος, του οποίου αγνοούμε και την ιδιότητα που του επιτρέπει να γνωρίζει τα περί βιώσιμης ανάπτυξης.

Για την ιστορία μόνο να ενημερώσουμε τον εν λόγω κύριο ότι πολλοί από τους νέους κτηνοτρόφους είναι και επιστήμονες και καθολικά όλοι με την υπεύθυνη έμπρακτη συμπεριφορά τους αποδεικνύουν ότι αυτοί στηρίζουν την βιώσιμη ανάπτυξη. Δεν σταμάτησαν όμως εδώ οι υποτιμήσεις και τα ψέματα. Επειδή το κείμενο είναι δομημένο πάνω στο ψέμα στη συνέχεια διαβάζουμε... “Τόσο το καταφύγιο, όσο και ο δρόμος είναι βέβαια αυθαίρετες κατασκευές και βρίσκονται εντός των ορίων του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου”. Τι επιδιώκει ο συγγραφεύς; Να παραπλανήσει πολύ απλά την κοινή γνώμη, είναι οφθαλμοφανές.

Να διαβάσουμε στη συνέχεια τον επίσης προσβλητικό συλλογισμό του συντάκτη που λέει... “Δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό το μοντέλο ανάπτυξης θα κληρονομήσουν στα παιδιά τους ένα ρημαγμένο Όλυμπο, που δεν θα είναι πλέον ελκυστικός για κανέναν; Αν δεν το καταλαβαίνουν, τότε δεν είναι άξιοι να διαχειρίζονται τις τύχες αυτού του τόπου”. Είμαστε δηλαδή όσοι κατοικούμε στην δυτική πλευρά του Ολύμπου ανόητοι, βλάκες και μικρόνοες όπως μας αποκαλούσε κάποιος αυτόκλητος εξ Αθηνών οικολόγος στο πρόσφατο παρελθόν.

Να καλέσουμε εσάς κ. Τούλη τότε να διαχειριστείτε τον Όλυμπο μιας και εμείς είμαστε ανάξιοι. Φυσικά οι πολίτες της επαρχίας Ελασσόνας δεν απολογούνται σε κανέναν Τούλη για την ιστορία όμως και την ενημέρωση των Ελλήνων λέμε τούτο: Σεβόμενοι απλώς τη θέση... αξιοποίηση του Ολύμπου-με αντικείμενο τον Όλυμπο χωρίς τον Όλυμπο... αυτοί οι κάτοικοι που υβρίζονται και λοιδορούνται και συκοφαντούνται κράτησαν τη δυτική πλευρά του Ολύμπου σε αρχέγονη σχεδόν κατάσταση με ελάχιστες παρεμβάσεις, τόσες όσες ήταν αναγκαίες για να επιβιώσουν.

Η παρθενικότητα του Ολύμπου στην δυτική πλευρά είναι ένα γεγονός. Τι συμβαίνει όμως στην ανατολική πλευρά με τα χλιδάτα καταφύγια; Γι' αυτά... ανάσα ο κύριος ούτε κουβέντα. Στη συνέχεια το κείμενο γίνεται ακόμη προκλητικότερο όταν αναγράφεται ότι ...”Δυστυχώς, στην περιοχή Ελασσόνας, έχει συστηματικά καλλιεργηθεί από διάφορους φορείς η αντίληψη ότι στο κομμάτι του Ολύμπου που τους ανήκει έχουν το δικαίωμα να συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες αδιαφο¬ρώντας βέβαια για τις συνέπειες που θα προκύψουν”. Υποτίθεται ότι ο πολύς κύριος Τούλης αγωνίζεται ενάντια στην αυθαιρεσία, ο ίδιος όμως αυθαιρετεί χωρίς φραγμούς.

Αλήθεια τι είναι αυτό που τον οδηγεί σ' αυτό το συμπέρασμα; Συνεχίζει ακάθεκτος ο συντάκτης και φθάνει στο σημείο να αναρωτιέται... “Η ιδιοκτησιακή αυτή νοοτροπία ανιχνεύεται άλλωστε και στην ονομασία «Δήμος Ολύμπου». Γιατί άραγε δεν ονομάζεται «Δήμος Δυτικού Ολύμπου» όταν στην πλευρά της Πιερίας ονομάζεται «Δήμος Ανατολικού Ολύμπου».

Τελικά όλα τον ενοχλούν. Έπονται όμως και φοβερότερες διαπιστώσεις που ξεπερνούν κάθε όριο λογικής αλλά και διαστρέβλωσης όταν λέει, “Για όσους όμως γνωρίζουν, η απλή πεζοπορία της μιας ώρας μέχρι το Σκολιό μπορεί, λόγω της απότομης αλλαγής των καιρικών συνθηκών, να μετατραπεί σε εφιαλτική εμπειρία και δυστυχώς σε αυτές τις περιπτώσεις η καλύβα Χριστάκη θα φαντάζει πολύ μακριά. Φοβάμαι λοιπόν όχι θα θρηνήσουμε θύματα αθώους και ανυποψίαστους επισκέπτες που ως άσχετοι με την ορειβασία δεν θα μπορέσουν να εκτιμήσουν σωστά τις υπάρχουσες συνθήκες και μοιραία κινδυνεύουν να εμπλακούν σε μια δυσάρεστη περιπέτεια”.

Ο άνθρωπος αποδεικνύει μόνος του ότι είναι άσχετος με τον Όλυμπο και το χειρότερο επικίνδυνος για όσους τον διαβάζουν. Σε ότι αφορά την πρόσβαση των κορυφών οι διαδρομές από την ανατολική πλευρά απαιτούν να είσαι εκτεθειμένος πολύ περισσότερες ώρες απ' όσο χρειάζεται από του “χριστάκη” γι' αυτό δυστυχώς από την ανατολική πλευρά έχουμε και αρκετούς θανάτους ενώ από την δυτική κανέναν.

Τι αποκαλύπτεται περίτρανα, ότι ο συντάκτης του κειμένου και προφανώς όσων εκπροσωπεί επιχειρεί πάση θυσία να αποκλείσει την πρόσβαση από τον Θεσσαλικό Όλυμπο και προκειμένου να το πετύχουν δεν διστάζουν να αποπροσανατολίσουν επικίνδυνα τους αναγνώστες. Όσο προχωράμε στο κείμενο γινόμαστε μάρτυρες της όλο και πιο φοβερής επίθεσης στον πληθυσμό της επαρχίας Ελασσόνας. Διαβάζουμε: “Αδυνατούν όμως να καταλάβουν ότι η άναρχη ανάπτυξη οδηγεί σε καταστροφή του φυσικού πλούτου της περιοχής.

Και βέβαια δεν αντιλαμβάνονται ότι η ένταξη τους σε ένα οργανωμένο φορέα που θα φέρει το πασίγνωστο ανά την υφήλιο όνομα «Όλυμπος» στον τίτλο του, αυτόματα θα τους προσδώσει ένα τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα κα¬θώς θα κάνει τα προϊόντα τους επώνυμα και αναγνωρίσιμα διεθνώς”. Τι να υποθέσει κανείς. Οι θέσεις της τοπικής κοινωνίας είναι γνωστές και πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στην ΕΚΔΟΣΗ, διατυπώθηκαν στην συζήτηση που είχε οργανώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στο Λιτόχωρο, με εισηγητή τον κ. Αλεξ. Τσίπρα.

Δεν είδε τίποτα ο συντάκτης αυτού του κειμένου, δεν άκουσε, δεν διάβασε, τι είναι αυτά τα πράγματα. Έχει χαθεί κάθε ίχνος σεβασμού και αξιοπρέπειας! Τα υπόλοιπα τ' αφήνουμε στην κρίση σας... To θράσος τους φθάνει μέχρι την Υπουργό Περιβάλλοντος Δεν διστάζουν αποστέλλοντάς της τα παρακάτω κείμενα, ουσιαστικά να την παραπλανήσουν. Διαβάστε: “Υπόμνημα για την προστασία του Ολύμπου Από τους «Φίλους του Περιβάλλοντος – Πιερία 2008» προς την Υπουργό Περιβάλλοντος Οι «Φίλοι του Περιβάλλοντος Πιερία 2008» στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλλουμε για την προστασία και διατήρηση των αξιών του Ολύμπου, έχουμε συντάξει και αποστείλει στο νεοσύστατο Υπουργείο Περιβάλλοντος, «Υπόμνημα για το ανεπαρκές καθεστώς προστασίας του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου».

Η προστασία του Ολύμπου αποτελεί ένα κεντρικό σημείο της δράσης μας όπως έχουμε δείξει με πρωτοβουλίες που αναλάβαμε μέχρι τώρα (δημοσιεύματα, καταγγελίες, εκδηλώσεις, συνέδρια κλπ). Η ενασχόλησή μας με τα ζητήματα του Ολύμπου μας έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι, αντίθετα με ότι πιστεύεται γενικά, η περιοχή του Ολύμπου με τα μοναδικά φυσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, παραμένει ουσιαστικά ανοχύρωτη και απροστάτευτη.

Η περίπτωση του παράνομου καταφυγίου στη θέση «Χριστάκη» που έγινε γνωστή μετά από δικές μας καταγγελίες, αποδεικνύει του λόγου το αληθές: Παρά τη μεγάλη δημοσιότητα που έλαβε το θέμα και τις ενέργειες των αρμόδιων υπηρεσιών, το παράνομο κτίσμα ολοκληρώθηκε! Ένας στόχος που έχουμε θέσει ως Περιβαλλοντική Οργάνωση είναι να αναδείξουμε αυτή τη δυσάρεστη πραγματικότητα της «μη προστασίας» του Ολύμπου που εγκυμονεί μη αναστρέψιμη αλλοίωση του φυσικού και πολιτιστικού αυτού αποθέματος, και να πείσουμε το ευρύ κοινό αλλά και τις Αρχές ότι είναι επείγον να αλλάξει η κατάσταση. Στο πλαίσιο αυτής της επιδίωξης έχουμε συντάξει το παραπάνω υπόμνημα, θέλοντας να συμβάλουμε στην ενημέρωση των Αρμοδίων Φορέων για την υφιστάμενη κατάσταση του Εθνικού Δρυμού και της ευρύτερης περιοχής, αλλά και να κοινοποιήσουμε τις σκέψεις και τις προτάσεις μας για τη θέσπιση ενός πιο αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου προστασίας.

Η σύσταση του νέου Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έχει δημιουργήσει βάσιμες, θέλουμε να πιστεύουμε, προσδοκίες ότι θα υπάρξουν ουσιαστικά θεσμικά και πρακτικά μέτρα για το περιβάλλον και ιδιαίτερα για σημαντικές προστατευόμενες περιοχές όπως είναι ο Όλυμπος. Ο στόχος μας είναι να συμβάλουμε ώστε να ληφθούν επιτέλους τέτοια μέτρα, αλλά και να είναι αποτελεσματικά. Στο Υπόμνημά μας περιγράφουμε αρχικά τη σημερινή κατάσταση του Δρυμού και της ευρύτερης περιοχής από την άποψη της προστασίας.

Αναφερόμαστε ιδιαίτερα στις διανοίξεις δρόμων που έγιναν την τελευταία εικοσαετία σε όλες τις πλευρές του Ολύμπου, με ή χωρίς προγραμματισμό και αμφίβολη σκοπιμότητα και στους κινδύνους που δημιούργησαν εξαιτίας της έλλειψης φύλαξης και ελέγχου των δραστηριοτήτων. Στη συνέχεια περιγράφουμε αδρά το σημερινό θεσμικό καθεστώς προστασίας και το ιστορικό των ενεργειών για τη σύστασή του και εξηγούμε με επιχειρήματα γιατί στην πραγματικότητα «δεν προστατεύει». Τέλος διατυπώνουμε ορισμένες σκέψεις και προτάσεις για ένα λειτουργικό και αποτελεσματικό πλαίσιο προστασίας και διαχείρισης.

Οι κυριότερες προτάσεις μας είναι: α. Να θεσμοθετηθούν άμεσα με Προεδρικό Διάταγμα τα νέα όρια του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου με την ολοκλήρωση των διαδικασιών που έχουν αδρανοποιηθεί. β. Να αναβαθμιστεί ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου σε πραγματικό όργανο προστασίας με την ενδεχόμενη μετατροπή του σε νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. γ. Να ξεκινήσει η διαδικασία σύνταξης φακέλου για την ένταξη του Ολύμπου στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, παράλληλα με την οργάνωση και αναβάθμιση του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού.

Δίνουμε σήμερα στη δημοσιότητα το Υπόμνημα που στείλαμε στην Υπουργό Περιβάλλοντος, ελπίζοντας ότι θα προκαλέσει, στην τοπική κοινωνία και ευρύτερα, μια ουσιαστική και νηφάλια συζήτηση πάνω στα πραγματικά δεδομένα και ζητούμενα της προστασίας και σωστής διαχείρισης της προστατευόμενης και ευρύτερης περιοχής του Ολύμπου. Για όσους ενδιαφέρονται, το Υπόμνημα και η συνοδευτική επιστολή προς την κ. Υπουργό περιβάλλοντος, είναι αναρτημένα και στην ιστοσελίδα μας, www.fp08.eu . Από το Δ.Σ. της ΜΚΟ «Φίλοι του Περιβάλλοντος Πιερία 2008».