Η νέα διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας μετά από πολύ συζήτηση, αναβολές και παρασκήνιο, είναι πραγματικότητα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις την προσεχή εβδομάδα, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης θα ανακοινώσει τον χωροταξικό χάρτη ο οποίος θα τεθεί σε διαβούλευση. Ανεξάρτητα από το εάν συμφωνεί κάποιος ή όχι, η πρόκληση για την επαρχία Ελασσόνας είναι τεράστια και απόλυτα κρίσιμη. Τώρα θα κριθεί το μέλλον του τόπου στα πλαίσια του υπάρχοντος συστήματος για τις επόμενες δεκαετίες.

Στη μνήμη των Ελασσονιτών ακόμη είναι νωπές οι μνήμες από το στραπάτσο που υπέστη η επαρχία με πρωταίτιους τους βουλευτές της εποχής και πολιτικούς παράγοντες (επί αυτοκρατορίας Ροδόπουλου) όταν διαμέλισαν την επαρχία προκειμένου να εξυπηρετήσουν ευτελείς προσωπικές επιδιώξεις οι άθλιοι καταδικάζοντας μία κοινωνία 74 χωριών και 60-70 χιλιάδων κατοίκων στην ανέχεια και την οδήγησαν στον μαρασμό αφού της στέρησαν τα προνόμια της νομαρχίας. Σήμερα αν και πρόκειται για διαφορετικές καταστάσεις, έστω, και στην σημερινή αρνητική πραγματικότητα των εγκαταλελειμμένων χωριών υπό μία έννοια το όνειρο εκείνο, παραμορφωμένο γίνεται πραγματικότητα.

Η επαρχία Ελασσόνας, ότι απέμεινε, μπορεί να λειτουργήσει ενιαία. Βέβαια όσοι λαμβάνουν τις αποφάσεις δεν το έπραξαν από ενδιαφέρον για τον τόπο, αλλά διότι αυτό τους επεβλήθη από τις Βρυξέλλες. Σε κάθε περίπτωση κι όσο κι αν είναι ζοφερή η κατάσταση η επαρχία Ελασσόνας πρέπει να αντέξει και να ανασυνταχθεί όσο κι αν τα δεδομένα παραπέμπουν σε μη αναστρέψιμη πορεία, και οι επιμένοντες και εναπομείναντες να επιβιώσουν πρώτον και δεύτερον να βρουν τον τρόπο και τα... μονοπάτια της ανάπτυξης.

Ίσως να... φαντάζει σα θάμμα, πιστεύουμε όμως ότι και σ' αυτές τις τόσο αντίξοες συνθήκες η επαρχία Ελασσόνας έχει τις δυνατότητες όχι μόνο να ανατρέψει το κόστος της αποτυχίας δεκάδων χρόνων και λαθεμένων πολιτικών, αλλά και να καταστεί σημείο αναφοράς, ανάπτυξης προπομπός και οδηγός για ολόκληρη τη χώρα. Διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία, δυνατότητες υποκειμενικές και αντικειμενικές έτσι ώστε με τη χρήση πυξίδας και ικανού πλοηγού να αξιοποιήσει τα αναξιοποίητα και να παράξει πλούτο απίστευτο. Το ζήτημα όμως, κι αυτό είναι καθοριστικό, χωρίς την κατανόηση του οποίου θα οδηγηθούμε ακόμη πιο βαθιά στο βούρκο της εγκατάλειψης, δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε πολιτικό, αυτές είναι οι επί μέρους παράμετροι, είναι μόνον πολιτισμικό που είναι και το γενικό. Η πρόκληση είναι μπροστά μας κι από μόνη της δεν είναι ούτε αρνητική, ούτε θετική, είναι θα λέγαμε ουδέτερη.

Το στοίχημα είναι κατά πόσο αυτοί που θα διεκδικήσουν να κυβερνήσουν το νέο δήμο έχουν τη δυνατότητα διαλεκτικά να αναλύσουν τη διαμορφούμενη κατάσταση, να βγάλουν τα απαραίτητα συμπεράσματα, να εκτιμήσουν τις δυνατότητες και τέλος να κάνουν, αν μπορούν φυσικά, αν έχουν τα προσόντα, το ποιοτικό άλμα να ξεφύγουν από το πλαίσιο της διαχείρισης και να κατανοήσουν ότι οφείλουν να κυβερνήσουν. Για τη διαχείριση μιας επιχείρησης, μιας περιουσίας, αρκεί κάποιος να γνωρίζει στοιχειώδεις κανόνες της αγοράς και του συστήματος και στην καλύτερη περίπτωση ένας τεχνοκράτης θα αρκούσε. Για να κυβερνήσει κάποιος πρέπει να διαθέτει σκέψη πολιτική, να αφουγκράζεται, να αναλύει, να συνθέτει, να αξιοποιεί, να συνάπτει, να ελίσσεται, να σκέπτεται, να φρονεί, να συνεκτιμά, να διαβλέπει, να προβλέπει, να επιλέγει και το σπουδαιότερο να αποφασίζει. Δυστυχώς έως και σήμερα όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες της επαρχίας δεν κατόρθωσαν να αντιληφθούνε ότι οι πολίτες ζητούσαν από αυτούς να κυβερνήσουν. Η Ελασσόνα μπορεί...