Κάποτε όταν πριν από κάποιες δεκαετίες είχαν αποφασίσει οι ιδιοκτήτες πολλών χιλιάδων στρεμμάτων να ενώσουν τη γη τους και να δημιουργήσουν τον μεγαλύτερο ομαδικό αμπελώνα στα Βαλκάνια από την τοπική κοινωνία χαιρετήσουμε και κατέστη σημείο αναφοράς, σαν... πιλότος και για άλλες κινήσεις παρόμοιες που θα δημιουργούσαν συνθήκες ανάπτυξης και θέσεων εργασίας. Το εγχείρημα απ' ότι φαίνεται από την τελική του κατάληξη δεν πέτυχε είτε λόγου ανεπάρκειας όσων το διαχειρίστηκαν είτε διότι πολεμήθηκε από αλλότρια συμφέροντα και όλο το οικοδόμημα κατέρρευσε!! Ποιος δεν θυμάται τον πλούτο που εισέρρευσε στην περιοχή μας από την οικονομική δραστηριότητα του ομαδικού αμπελώνα, από τα μεροκάματα μόνο που δίνονταν, μεγάλωσαν και σπούδασαν χιλιάδες παιδιά. Ποιος δεν γνωρίζει ότι χιλιάδες οικογένειες στο πρόσφατο παρελθόν επιβίωσαν και μάλιστα αξιοπρεπέστατα έχοντας στην κατοχή τους λίγα στρέμματα γης. Ποιος δεν γνωρίζει ότι σήμερα, κι αυτό είναι παρήγορο, αρκετοί νέοι δραστηριοποιούνται στην επαρχία με την καλλιέργεια του αμπελιού και την παραγωγή οίνου και τσίπουρο και κατόρθωσαν να έχουν ετήσιο εισόδημα αξιοσέβαστο και πολύ υψηλότερο ενός δημοσίου υπαλλήλου. Βασική προϋπόθεση όμως για όλα αυτά τα οφέλη είναι η εργασία... το αμπέλι θέλει δουλειά κι όχι ραχάτι όπως η καλλιέργεια σιταριού!!!
Ποιος δεν θυμάται ακόμη τις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς που ως γνήσια όργανα των πιο ανθελληνικών κύκλων της διεθνούς συμμορίας, καλούσαν τους Έλληνες αμπελοκαλλιεργητές και ελαιοκαλλιεργητές να ξεριζώσουν τις καλλιέργειες αυτές αντί σημαντικού ποσού!!! Δυστυχώς πολλοί αγρότες τους άκουσαν, δελεάστηκαν από το... τζάμπα χρήμα και συνέβαλλαν στην εθνική καταστροφή. Ανίκανοι και ξεπουλημένοι πολιτικοί ενεργώντας ύπουλα όπως τα ερπετά με θανατηφόρο δηλητήριο, αγγίζοντας το όριο της Εθνικής προδοσίας αν δεν τα ξεπέρασαν κιόλας, – αλήθεια τι άλλο μπορεί να σημαίνει η αποδιοργάνωση της κερδοφόρας αγροτικής δραστηριότητας και η κατάρρευσή της – επέτρεψαν και το επιτρέπουν ακόμη και σήμερα π.χ. το 80% του ελαιόλαδου ενώ είναι ελληνικής προέλευσης να το διακινούν ιταλικά συμφέροντα σαν δικό τους!!!
Η ίδια τακτική και στο αμπέλι, και στα εσπεριδοειδή και τα κηπευτικά και στα κτηνοτροφικά προϊόντα!!! Σφίγγεται το στομάχι κάθε νοήμονος και σοβαρού ανθρώπου όταν επισκέπτεται τον χώρο του πάλαι ποτέ κραταιού αμπελώνα και τώρα βλέπει στη θέση της ευλογημένης και προσοδοφόρας αμπέλου, σιτηρά!!! Με τέτοιες λογικές και πρακτικές η οικονομική κατάρρευση της επαρχίας εάν αυτές επεκταθούν και σε άλλες δραστηριότητες είναι αναπόφευκτη.