Πέμπτη, 09 Σεπτέμβριος, 2010

Θα αφήσουμε να.... Πεινάσουν Ελασσονίτες;

Αι ημέραι πονηραί εισί... όπως συνηθίζεται να λέγεται και πράγματι έτσι είναι. Οι ημέρες που έρχονται θα είναι πολύ σκληρές και ιδιαίτερα... αποκαλυπτικές. Πολλοί συνάνθρωποί μας μηδέ εξαιρουμένων και των εαυτών μας, κανείς ας μη νιώθει απόλυτα σίγουρος για τον εαυτό του, θα βρεθούν αντιμέτωποι με μία ιδιαίτερα δύσκολη και στενάχωρη πραγματικότητα... θα λείπει το καθημερινό φαγητό για τους ίδιους και τις οικογένειές τους!!

Ο μεγαλύτερος εχθρός για να μπορέσουμε να... διαγνώσουμε την κατάσταση όπως διαμορφώνεται και να μπορέσουμε να δώσουμε λύσεις σαν κοινωνία στα προβλήματα που προκύπτουν είναι να αποτινάξουμε από πάνω μας τον δήθεν καθωσπρεπισμό που μας χαρακτηρίζει και τη διατήρηση με κάθε κόστος της εικόνας που έχουμε φτιάξει για τον εαυτό μας. Έρχεται η ώρα της αλήθειας και εάν δεν την αντικρύσουμε κατάματα οι συνέπειες θα είναι πολύ... βαριές έως και τραγικές. Ναι, υπάρχει πρόβλημα σήμερα στην Ελασσόνα και στην επαρχία, υπάρχουν αρκετές οικογένειες που δεν καταφέρνουν να ανταποκρίνονται στις βασικές καθημερινές ανάγκες με αποτέλεσμα πολλές φορές να στερούνται και τα στοιχειώδη. Εάν δε, προσθέσουμε και ένα σχετικά μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας που ακόμη... αντιστέκονται στην πραγματικότητα τότε το πρόβλημα λαμβάνει διαστάσεις μεγαλύτερες.

Δυστυχώς το μοντέλο πάνω στο οποίο δομήθηκε η σύγχρονη κοινωνία είναι... νόθο, κάλπικο κι έχει διαστρέψει τις πραγματικές αξίες θεωρώντας έναν άνθρωπο φτωχό – είναι μεγάλη η συζήτηση για το τί είναι φτώχεια και τί όχι και αποτυχημένο!!! Τι παραφροσύνη Θεέ μου. Φτάσαμε σήμερα στο σημείο να θεωρούμε τον έντιμο... βλάκα, τον συνεπή... παράξενο και τον νομοταγή... παρμένο, δειλό. Ουδέν καλόν αμιγές κακού όμως, αυτό μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας και είχαν απόλυτο δίκιο, γι' αυτό ίσως τώρα είναι η ευκαιρία μας να αποτινάξουμε ότι ψεύτικο μας έχει κυριαρχήσει, να ξανακοιτάξουμε μέσα μας βαθιά, να ξαναποκτήσουμε τον αυτοσεβασμό της αλληλεγγύης και της αγάπης.

Όλοι μας κρινόμαστε στα δύσκολα, στις ώρες που πέφτουν οι μάσκες κι ο καθένας αποκαλύπτεται, στις στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις εάν θα φας εσύ ή ο συνάνθρωπός σου που το έχει περισσότερο ανάγκη, κι όχι όταν όλα πάνε καλά, τον καιρό που οι... μύγες είναι παχιές κι ο καθένας λέει ότι θέλει. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ελληνισμού όταν απειλείται να μεγαλουργεί, να γράψει εποποιΐες και να δίνει μαθήματα ανθρωπιάς. Δυστυχώς όμως είμαστε και άνθρωποι της τελευταίας στιγμής και συνήθως τρέχουμε και δε φτάνουμε. Θα 'ταν φρόνιμο λοιπόν εάν δεν τους έχει απασχολήσει ήδη το θέμα των πιθανών συσσιτίων – εμείς είμαστε σίγουροι ότι είναι ήδη αναγκαιότητα, να τους απασχολήσει τώρα και να ετοιμαστούνε σε θεσμικό επίπεδο γι αυτό που έρχεται.

Επίσης ένα άλλο μείζον πρόβλημα που θα προκύψει θα 'ναι αυτό της ηλεκτροδότησης και της θέρμανσης ιδιαίτερα κατά την διάρκεια των χειμερινών μηνών. Θα 'ναι ντροπή για την κοινωνία μας να πεινάσει έστω κι ένας άνθρωπος ή να ξεπαγιάσει από το κρύο... Ας ετοιμαστούμε λοιπόν... Επίσης θα προκύψει τεράστιο ζήτημα και με την απρόσκοπτη πρόσβαση των ασθενών στα φάρμακα τα οποία όπως εξελίσσονται τα πράγματα για μεγάλο ποσοστό συνανθρώπων μας θα 'ναι αγαθό απρόσιτο ή ότι αυτό θα σημαίνει για την υγεία τους και την ζωή τους. Θ' αρχίσουμε από σήμερα κιόλας να... χτίζουμε το κοινωνικό φαρμακείο την παροχή δηλαδή της δυνατότητας στους αδύνατους να συνεχίσουν να ζούνε; ...Ας ετοιμαστούμε λοιπόν.