Η Ελασσονίτισσα ηθοποιός – σκηνοθέτης Μαργαρίτα Αμαραντίδη μιλά στην ΕτΕ για το έργο “The Theater Case” που θα παρουσιάσει με τους συνεργάτες της στην Ελασσόνα. Η Μαργαρίτα πολύ ευγενικά απάντησε στις ερωτήσεις που της θέσαμε, λέγοντάς μας: Στα Αγγλικά η λέξη «Case» άλλες φορές σημαίνει «βαλίτσα» και άλλες φορές σημαίνει «υπόθεση». Αυτό το λογοπαίγνιο που δημιουργείται μας φάνηκε πολύ ταιριαστό στο έργο μας, διότι πολύ σημαντικό ρόλο στην παράστασή μας παίζει μια βαλίτσα «γεμάτη θέατρο» και επίσης η όλη προσπάθεια μας να γίνει πραγματικότητα αυτή η παράσταση ήταν όντως μια δύσκολη «υπόθεση». Εμείς, όπως και πολλές άλλες νεαρές θεατρικές ομάδες, στηριζόμαστε κυρίως στην πίστη που έχουμε στο θέατρο που αγαπάμε και στους συνεργάτες μας. Δεν έχουμε οικονομική στήριξη από κάποιον κρατικό φορέα προς το παρόν τουλάχιστονκαι το μόνο που μας δεσμεύει είναι αυτή η πίστη, δύσκολο πράγμα. Θέλει δουλειά, ειλικρίνεια, θέλει να είσαι ανοιχτός σε αυτό που σου δίνει ο διπλανός σου στην πρόβα, να ενθουσιάζεσαι με τις ιδέες του και τις προτάσεις του όσο και με τις δικές σου. Αλλά και ο τρόπος που δουλέψαμε δεν μας οδήγησε σε ευκολίες. Αυτή η παράσταση ξεκίνησε από το μηδέν, από άγραφο, λευκό χαρτί.
Το “Τhe Theater Case” στη δημιουργία του στηρίχθηκε στις τεχνικές του «θεάτρου της επινόησης» -devised theater, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται. Το έργο μας προέκυψε μετά από πολλούς θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς που γέννησαν την κεντρική ιδέα του έργου. Από αυτή την ιδέα γράφτηκε η ιστορία και πάνω σ’αυτή την ιστορία χτίσαμε την παράστασή μας. Το σωματικό θέατρο, δεν έχει να κάνει κατ’ανάγκη με τον χορό. Πολλές φορές, όπως και στη δική μας παράσταση, δε θυμίζει καν χορό αν και η κάθε λεπτομέρεια είναι χορογραφημένη σε ένα μεγάλο βαθμό. Το σωματικό θέατρο χρησιμοποιεί το σώμα ως γλώσσα επικοινωνίας.
Όλοι επικοινωνούμε με το σώμα μας. Αλλιώς καθόμαστε όταν είμαστε κουρασμένοι, αλλιώς όταν είμαστε χαλαροί, αλλιώς όταν είμαστε χαρούμενοι κλπ. Η ιστορία που θα δείτε -χωρίς πολλά λόγια, παρά μόνο όπου ήταν άκρως απαραίτητοείναι μια ιστορία κατανοητή από την αρχή μέχρι το τέλος. Μια ιστορία που μπορεί να καταλάβει από ένα παιδί, ως ένας άνθρωπος μεγάλης ηλικίας ή ακόμα και κάποιος που δε μιλάει καν την ίδια γλώσσα κι αυτό γιατί βασίζεται σε κώδικες ενστικτωδώς κατανοητούς. Ήταν μεγάλη έκπληξη για μας στην Κρήτη που παίξαμε το καλοκαίρι, να έχουμε κοινό όλων των ηλικιών και να το χαίρονται όλοι και να φαίνεται πως συμμετέχουν και να περνάνε καλά.
Μέχρι και μαντινάδες μας γράψανε για το έργο και την παράσταση, η πιο μεγάλη μας θαυμάστρια η θεία Διαμάντω! Αλλά και στη Φιλιππούπολη, στη Βουλγαρία που το φοβόμασταν πολύ λόγω γλώσσας, το κοινό γελούσε συνέχεια και μετά ερχότανε και μας αγκάλιαζαν. Είναι μεγάλη ικανοποίηση αυτό! Μεγάλη χαρά και ανυπομονώ να έρθω να το ζήσουμε όλοι μαζί. Καιρός ήταν! Θεωρώ ότι η Ελασσόνα μου είχε δώσει πολύ σημαντικά εφόδια για να αρχίσω να χτίζω αυτά που ονειρευόμουν τότε που έφευγα και πραγματικά είχα κάποιους πολύ σημαντικούς και αξιοθαύμαστους δασκάλους που τους είμαι ευγνώμων. Είμαι τυχερή που μεγάλωσα σε έναν τόσο ανήσυχο τόπο από δραστηριότητες κι ανθρώπους, χωρίς κανένα φόβο, με άπειρο χρόνο να δοκιμάζω ό,τι ήθελα.
Τα παιδιά στις μεγαλουπόλεις είναι πολύ περιορισμένα και εξαρτημένα από τους γονείς τους και πραγματικά αναρωτιέμαι αν παίζουν καθόλου. Ευχαριστώ θερμά τον Δήμο Ελασσόνας και την Κ.Ε.Δ.Ε. για την άμεση ανταπόκρισή του και για τη στήριξή της προσπάθειας μας, πραγματικά πολύτιμη!